Ad

header ads

କବିତା - ପ୍ରେମ ବନ୍ଧନ - ବାସନ୍ତୀ ଲତା ଜେନା


 ପ୍ରେମ ବୋଲି ଯେଉଁ ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର 
        ସରଗ ଠାରୁ ବି ବଡ 
 ପ୍ରେମ ଶାସ୍ଵତ ଚିରନ୍ତନ ସୁନ୍ଦର 
         ପ୍ରେମ ଅଟେ ଫୁଲ କଢ    l 
 ପ୍ରେମର ବନ୍ଧନ ପ୍ରେମର ମମତା 
          ପ୍ରେମରେ ସେ ଆତ ଯାତ 
 ପ୍ରେମ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ପୁଷ୍ପର ମହକ 
        ବାସନାରେ ଉଲ୍ଲସିତ        l 
 ପ୍ରେମର ବନ୍ଧନ ସ୍ବପ୍ନ ପାରିଜାତ 
        ସୁଗନ୍ଧ ତାର ରସିଲା 
 ବାସ୍ନା ମହକିଲା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହାରିଲା 
           ସ୍ବପ୍ନ ତାର ମଉଳିଲା      l 
ସମୟ ସ୍ରୋତରେ ଅତୀତର ସ୍ମୃତି 
           ଚିର ସହଚର ହେଲା 
 ସ୍ବପ୍ନ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଆଶା ତୁଟି ଗଲା 
           ଲୁହ ତ ଶ୍ରାବଣ ହେଲା      l 
 ଆତୁଟା ସପନ ପ୍ରେମର ବନ୍ଧନ 
           ମାୟା ଖାଲି ଚୁରା ବାଲି 
 ଗନ୍ତାଘର ସାଜେ ସ୍ମୃତି ରାଜି ଖାଲି 
           ଭବିଷ୍ୟତ ଲୁଚକାଳି         l 
 ଭାସି ଭାସି ଯାଏ ନଉକା ତାହାର 
          ଆଖି ଲୁହ ନଦୀ ଧାରେ 
 ଥଳ ପାଏ ନାହିଁ କୂଳ ପାଏ ନାହିଁ 
         ଚିନ୍ତାରେ ସେ ଘାରି ମରେ     l 
 ତଥାପି ହାରେନା ଯୁଦ୍ଧା ସମପରି 
         ଲଢ଼ିଥାଏ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି 
 ପ୍ରେମର ଦିପାଳୀ ଆଶାରେ ଜଳାଏ        
          ଆଖି ଲୁହ ତେଲ ଭରି      l 
  ସମୟର ଗତି ସ୍ଥିର ରହେ ନାହିଁ 
         ଛିଣ୍ଡା ସୂତା ଯାଏ ଯୋଡି 
 ପ୍ରେମର ବନ୍ଧନ ସୁରଭି ଖେଳାଏ 
         ଶୁଖେ ନାହିଁ ଫୁଲ କଢି      l 
ଘାତ ପ୍ରତିଘାତ ବାଧାବିଘ୍ନ ଯେତେ 
        ସବୁ ଶେଷ ହୋଇ ଯାଏ 
 ଧୈର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ସବୁଠୁ ମଧୁର 
          ସୁଆଦିଆ ହୋଇ ଥାଏ 
           

ବାସନ୍ତୀ ଲତା ଜେନା, ସହକାରୀ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ
ଗାନ୍ଧୀନଗର, ନବରଙ୍ଗପୁର, ପିନ କୋଡ଼ - 764059
ମୋ - 8658655979 / 9437432921

Post a Comment

0 Comments