Ad

header ads

କବିତା - ଅମର ସହିଦ ବାଜି ରାଉତ - ମଞ୍ଜୁଲତା ଦେଇ

ସଭିଏଁ ଡାକନ୍ତି ବାଜିଆ ବୋଲିଣ
ଗରୀବ ଘରର ପିଲା
ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲ୍ଲା ନୀଳକଣ୍ଠପୁର
ଗ୍ରାମରେ ଜନମି ଥିଲା।। 0 

ପ୍ରଜା ମଣ୍ଡଳର ସିପାହୀ ସାଜି ସେ
ଜଗିଥାଏ ନଦୀ କୂଳ 
ଗୋରା ସିପାହୀକୁ ପାରି କରିବନି
ମନରେ ଦୃଢତା ବଳ।। 1

ବାର ବରଷର ଛୋଟ ପିଲା ସିଏ
ମନେ ନାହିଁ ତା'ର ଡର 
ଫିରିଙ୍ଗିମାନଙ୍କୁ  ପାରି କରିବନି
ଆସୁ ଯେତେ ପଛେ ଝଡ।।3

ଅକ୍ଟୋବର ମାସ ଏଗାର ତାରିଖ
ଘାଟ ଜଗା ପାଳି ଥିଲା
ମେଘ ବରଷାକୁ ଖାତିରି ନ କରି
ରାତ୍ରି ଉଜାଗର ହେଲା।। 4

ପୁଲିସ ଫୌଜ ନଦୀ ସେ କୂଳରେ
ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି ଭାରି 
ବର୍ଷାରେ ଗଲୁଣି ଗୋଟା ପୁଣି ଭିଜି
ତୁରିତେ କରି ଦେ ପାରି।। 5
ନିର୍ଭୟ ବାଳକ ଡରିଲାନାହିଁ ସେ
ପୁଲିସିର ନାଲି ଆଖି
ପ୍ରଜା ମଣ୍ଡଳର ଅନୁମତି ନାହିଁ
ଡଙ୍ଗା ଦେଲା ସିଏ ରଖି।। 6

ନିଜ ଜିଦରେ ସେ ଅଟଳ ରହିଲା 
ନଥିଲା ତା ଭୟ ତିଳେ
ଗୁଡୁମ ଗୁଡୁମ ଫୁଟି ଗଲା ଗୁଳି
ବାଜିଆ ଲୋଟିଲା ତଳେ।। 7

ଦେଶ ଜାତି ପାଇଁ ଜୀବନକୁ ଦେଲା
ବକ୍ଷରେ ଖାଇଲା ଗୁଳି
ଇତିହାସରେ ସେ ନାମ ଲେଖି ଗଲା
ମୁକ୍ତି ଗୌରବ ଜାଳି।। 8

ସ୍ଵାଧୀନତାର ସେ ଅମର ସୈନିକ
ରଖିଗଲା ମହାଯଶ
ଏ ଜାତି ତିମିରେ ମୁକ୍ତିର ସଳିତା
ଜାଳିଦେଲା ଚଉପାଶ।। 9

D - 28 /3, 
ନ୍ୟୁ ଗମେଣ୍ଟ କଲୋନୀ, 
ଗଜପତି ନଗର, ଭୁବନେଶ୍ଵର 

Post a Comment

1 Comments

You can write now your valuable comments here. Off-topic comments may be removed or deleted without prior notice.