ଲୀଳାମୟ କଳା ତାନ୍ତ୍ରିକ - ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର

ଲୀଳାମୟ କଳା ତାନ୍ତ୍ରିକ - ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର

ରତ୍ନ ସିଂହାସନ ବରଜି ଆସିଲ ସେଦିନ ନିଦାଘ ଶେଷ ପୁନେଇଁ
ଦୈମାତୁର ବେଶେ ଦରଶନ ଦେଲ କେତେରଙ୍ଗ ଜାଣ କଳା କହ୍ନାଇ  ।।
ସେହି ଦିନ ଠାରୁ ରୁଚୁ ନାହିଁ ଆଉ ଷାଠିଏ ପଉଟି ଅର୍ଣ୍ଣ,ବ୍ୟଞ୍ଜନ
ଫଳ,ମୂଳ ପଥି , ଅଣସର ଘରେ , ସୁନ୍ଦର ଶ୍ରୀମୁଖ ଦିଶେ ମଳିନ   ।।
ଉପସମ ପାଇଁ ଦଶମୂଳ ସର୍କ ମୋଦକ ସମର୍ପେ ରାଜବଇଦ
ଫୁଲୁରି ତେଲରେ , ଶରିର ମର୍ଦନ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶଙ୍କର ନଜାଣେ ୟା ଭେଦ  ।।
ଜ୍ଵର ଜ୍ଵଳାମୁକ୍ତ ହୋଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତ ଦରଶନ ନବ-ଯୌବନ ବେଶେ
ଦରଶନ କଲି , ପୋଖରୀଆ ତଳେ  , ଭକ୍ତି,ଭାବ ପ୍ରାଣ ଭରା ବିଶ୍ଵାସେ  ।।
ଆହା କି ଅପୂର୍ବ , ମୂରତି ସୁନ୍ଦର , କୋଟିମାର ଛାର  ଯାଜୋଲ୍ୟମାନ
କୋଟିଏ ଆଦିତ୍ୟ  , ରଶ୍ମି ଝରିପଡେ , ଝଲସି  ଉଠଇ  ଚନ୍ଦ୍ରବଦନ   ।।
ହଟିଆ ଠାକୁର ,  ହଟ ଲଗାଇଲ  ,  ମନେ ପଡିଗଲା ସତେ କି ଆହା
ଅରୁଚା ଛାଡିବା  , ଆଶାରେ ଭାବୁଛି , ମନେ ପଡିଗଲା ମାଉସୀ ମାଆ   ।।
ଉଦୟାଚଳରୁ ,  ସୁନ୍ଦରା ଚଳକୁ   ,   ଯିବାପାଇଁ ଯେବେ ଆଦେଶ ହେଲା
ତିନିଗୋଟି ରଥ  , ସ୍ଵୟଂ ବିଶ୍ଵକର୍ମା   , ସିଂହଦ୍ଵାରେ ଆଣି ଲଗାଇ ଦେଲା   ।।
ଭାଇ, ଭଉଣୀ ଙ୍କୁ  ,  ସଙ୍ଗତରେ ନେଲ  , ନଜାଣିଲେ ପଦ୍ମା ଘରଣୀ ତୁମ
ଗହଳ ଚହଳ  ,  ଲାଗିଛି ସେଠାରେ  ,   ଅର୍ନ୍ତବେଦି ଏଠି ପଡ଼ିଛି ଶୂନ୍ୟ   ।।
ସବୁଦିନେ ସେଇ   , କପଟିଆ ବୁଦ୍ଧି  ,  ନଛାଡିଲ ତୁମେ ବିଶ୍ଵପାବକ
ସତେକି କିମିଆଁ  , କର କଳା ଜହ୍ନ ,   ମୋହି ନେଉଅଛ ଜଗତ ଯାକ    ।।
ମାନମୟୀ ମହା-  , ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କରମାନ  ,  କ୍ଷଣକେ ମୋଚନ କଲ ମୋହନ
ସମ୍ମୋହନ,ଉଚ୍ଚା- ,   ଟନ, ତନ୍ତ୍ର, ମନ୍ତ୍ର   ,   ସବୁବିଦ୍ୟା କରିଅଛ ଅର୍ଜନ   ।।
ତୁମେ ମହାବାହୁ  ,  ବଳିୟାର ଭୁଜ   ,   ବହୁତଳେ ଆଶ୍ରା ମାଗେ ଅଧିନ
ଲୀଳାମୟ ତୁମ ,  ଲୀଳା,ଖେଳା ଦେଖି  ,  ସଂସାରରେ କଟିଯିଉ ମୋ ଦିନ  ।।

0 Comments