ବଣମଲ୍ଲୀ - ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ଦାଶ

ବଣମଲ୍ଲୀ - ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ଦାଶ

ମୁଁ ଥିଲି ଅଲୋଡ଼ା 
ଉପେକ୍ଷିତ ଫୁଲ 
ଅସ୍ତିତ୍ବ ମୋ ଥିଲା
ବଣ ଧାରେ...... 
       ସାହିତ୍ୟ ର ଡେଣା 
       କିଏ ଯୋଡ଼ି ଦେଲା 
      ଉଡ଼େ ମୁଁ ସବୁରି କଲମ ରେ  l

ବାସ ଥିଲା ମୋର
ନିରୁଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପୁଣି 
ରଙ୍ ଗ ମୋର ଥିଲା ଅପହଞ୍ଚ... 
     କେଉଁ ସାଧବ ସେ 
     ବରଣିଲା ମୋତେ 
     ତନୁରେ ସଜାଡ଼ି 
     ସୁନା ଛାଞ୍ଚ l
  
ପାଷାଣୀ ଅହଲ୍ୟା 
ହୃଦୟ ନେଇ ମୁଁ 
ଥିଲି ଅଭିଶପ୍ତl
ପଥ ଚାହିଁ...... 
     କେଉଁ ବନଚାରୀ 
     ପାଦ ପରଶ ରେ 
     ଲଭିଲି ନୂତନ 
     ଜନ୍ମ ମୁହିଁ l

ବନ ଉପବନ 
କୂପ କି କନ୍ଦର 
ଯେଉଁଠି ଥିଲେ ବି 
ମୋର ପାଶେ 
      ଗୁଣିକ ର ଆଖି 
      ଅବଶ୍ୟ ପଡ଼ିବ 
     ନଥିଲା ମୋ ଭ୍ରାନ୍ତି 
     ଅବଶେଷେ l
ବିଭୁ ଜନମିଛି 
କେଉଁ ମତି ରଖି 
ତାରି କଳ୍ପନା 
ତାକୁ ଜଣା..... 
  ବଣ ଫୁଲ ବୋଲି 
  କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭୁଲିଲେ 
 କେଉଁ ପ୍ରଜାତିରେ 
 ହେବି ଗଣା l

ବାଣ୍ଟି ଦେଉ ଥିବି 
ଅକୁଣ୍ଠ ଚିତ୍ତ ରେ 
ସାନ ଦେହୁ ମୋର 
ସୁନା ବାସ..... 
     ଦିନ ଚାଲିଯିବ 
    ଚିହ୍ନ ରହିଥିବ 
    ନଥିବ କୁକର୍ମ କ୍ଷୀଣ ଲେଶ l

ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ଦାଶ 
ବଲାଙ୍ଗୀର

0 Comments