Information

ଓଡିଆ ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ନିଆରା ସ୍ଵର... ତିନିଶହରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ ଲେଖକ ଲେଖିକା ଏବଂ ଦୁଇଲକ୍ଷରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ ପାଠକ ପାଠିକା ମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଇ-ସାହିତ୍ୟ ପୋର୍ଟାଲ ବଣମଲ୍ଲୀର ମହକ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ଵାଗତ ଜଣାଉଛି ।

ପୟସ୍ଵିନୀ ଅଞ୍ଜନା - ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମାଦଳା

ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ମାଦଳା
ଘର ନଂ - ଏଫ୍ /୧୩, ସେକ୍ଟର - ୪
ରାଉରକେଲା, ଦୂରଭାଷ - ୭୯୭୮୧୯୨୨୨୭


ରାବଣକୁ ହତ                   କରି ରଘୁନାଥ

           ବିଭୀଷଣେ ଲଙ୍କା ଦେଲେ

ପ୍ରବୋଧିଲେ ଆଣି         ମନ୍ଦୋଦରୀ ରାଣୀ

           ଅଭିଷେକ କଲା ବେଳେ ।

ମିତ୍ରଗଣେ ଧରି             ସିନ୍ଧୁ ହେଲେ ପାରି

            ପୁଷ୍ପକ ବିମାନେ ଆସି

ବୀର ହନୁମାନ                କରନ୍ତି ରୋଦନ

           କିସ୍କିନ୍ଧ୍ଯା ଭପରେ ଭାସି ।

ଏତେ ଦିନ ପରେ          ଚିତ୍ତେ ଭାବ ଭରେ

            ବାତ୍ସଲ୍ୟ ମମତା ଜାଗେ

ଆଞ୍ଜନେୟ ଦୁଃଖ              ଜାଣି ପଦ୍ମମୁଖ

            ଜିଜ୍ଞାସିଲେ ବାୟୁ ମାର୍ଗେ ।

ମନେ ରଖି ଆଶ             କଲେ ଅଭିଳାଷ

              ଅଞ୍ଜନାଙ୍କ ଦରଶନ

ବାନର ମାନସ                ହରଷେ ଉଲ୍ଲାସ

             ପ୍ରଭୁ ହେଲେ ପରସନ୍ନ ।

ପ୍ରତିଆଗମନ                    ସୁମରି ସୁମନ

             ତୋରଣ ସଜାଉ ଭରି

ପୁତ୍ର ମୋହେ ଝୁରି             ଉରଜରେ ପୂରି

              ଦୁଗ୍ଧଧାର ଆସେ ଝରି ।

ଯାନୁ ଅବତରି                 ଭୂମାତା ସୁମରି

             ପ୍ରଣାମ କରିବା ବେଳେ

ସଂଖୋଳି ସୀତାଙ୍କୁ            ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ

           ଅଞ୍ଜନା ପାଛୋଟି ନେଲେ ।

ପଚାରିଲେ ମାତା              କୁଶଳ ବାରତା

            ଲଙ୍କା ଯୁଦ୍ଧେ କଷ୍ଟ ଯାହା

ଅଶୋକର ବନେ            ଝିଙ୍ଗାସି ଯତନେ

            ତ୍ରିଜଟା କି ହେଲା ସାହା ।

ଏତେ ଯା' ବିପତ୍ତି               କବଳୁ ସମ୍ପ୍ରତି

             ସୁରକ୍ଷିତ ଦେଖି ସୁଖେ

ନେତ୍ରରୁ ଯେତେକ            ବହଇ ଲୋତକ

             ପ୍ରତୀତ କମଳମୁଖେ ।

ହନୁମନ୍ତ ବଳେ                ବଖାଣି ସରଳେ

             ବୁଝାଇ କହନ୍ତି ମାତେ

କିପରି ବହନ                   ଲଙ୍କାର ଦହନ

           କରିଲେ ଆପଣା ହାତେ ।

ସେତୁ ହୋଇ ପାର            ଯୁଦ୍ଧର ହୁଙ୍କାର

           ଦେଲେ ଯାହା ରଘୁନାଥ

ଯେତେକ ଆୟୁଧ               ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ବଧ

             ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଶର ଘାତ।

ଯୁଦ୍ଧେ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ           ସାଥେ ଦୈତ୍ୟରାଣ

             ସାଧିଲା ରାମଙ୍କୁ ଦାଉ

ବିଭୀଷଣ ଭାଇ              ଭେଦ ନ ବତାଇ

            ରାବଣେ କି ଜିତି ଯାଉ ।

ଗନ୍ଧ ମାରଦନ                   ପର୍ବତ ବହନ

            ସୀତାଙ୍କ ଯାତନା ଗାଥା

ଶୁଣି କୋପ ଅତି                ହନୁମନ୍ତ ପ୍ରତି

            ଉଠିଲେ ଅଞ୍ଜନା ମାତା ।

ପର୍ବତ ସମ୍ମୁଖେ            ବସ୍ତ୍ର ଖୋଲି ବକ୍ଷେ

            ସ୍ତନ ଚିପି କ୍ଷୀର ଧାରେ

କରିଲେ ଦି ଫାଳ           ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷେ ଶଇଳ

             ଚକିତ କରାଇ ବାରେ ।

ଧିକ୍କାରି ହନୁକୁ                ଆବୋରି ତନୁକୁ

             କହିଲେ ଶ୍ରୀମୁଖ ଚାହିଁ

ବୃଦ୍ଧା କାଳେ ଏହି             ତେଜ ଅଛି ବହି

           ଯଉବନେ କେତେ ନାହିଁ !

ଯୁବତୀ ବୟସେ            ମୋର ସ୍ତନରସେ

             ଦେଇଛି ବଳ ଅମାପ

ଭୁଲିଲା କେମନ୍ତ                 ବଜ୍ର ହନୁମନ୍ତ

              ନିଜର ବଳ ପ୍ରତାପ ।

ସମୁଦ୍ରରୁ ତାଡି                 ଲଙ୍କାକୁ ଉପାଡି

             ଥୁଅନ୍ତା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଦେ

ଧିକ ମୋର ସ୍ତନ             ଆରେ ହନୁମାନ

            ଦେଲୁ ଦୁଃଖ ପରମାଦେ ।

ଅଞ୍ଜନା ବିଳାପ               ଦେଖି ମନସ୍ତାପ

            କରନ୍ତେ କୋଦଣ୍ଡଧାରୀ

କରିଲେ ବଖାଣ                 ନିୟତି ବିଧାନ

            ଅସୁର ଯେହ୍ନେ ସଂହାରି ।

ପୁତ୍ରର ନିର୍ଦୋଷ          ପଣେ ମାତା ତୋଷ

            ଆଲିଙ୍ଗନେ ବକ୍ଷେ ଧରି

କରନ୍ତେ ଆଦର               ଲଲାଟେ ହନୁର

              ଚୁମ୍ବନ ଦିଅନ୍ତି ଭରି ।

Post a Comment

1 Comments

  1. ନିରଞ୍ଜନ ପଣ୍ଡା5/22/2018

    Mind blowing thought. Hatsup

    ReplyDelete

ଉପରୋକ୍ତ ବିଷୟଟି ଆପଣଙ୍କୁ କେମିତି ଲାଗିଲା ଦୟାକରି ନିଜର ମତାମତ ରଖନ୍ତୁ । ଆପଣଙ୍କ ଗଠନ ମୂଳକ ମତାମତ ନିଶ୍ଚୟ ବଣମଲ୍ଲୀର ମହକର ସମସ୍ତ ଲେଖକ ଲେଖିକା ମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ହୋଇ ପାରିବ । ନିମ୍ନୋକ୍ତ କୋଠରୀ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ ।